На танҳо дуредгар

Ҷош Макдауэлл фикр мекард, ки насрониҳо „аклашонро гум кардаанд“. Ӯ онҳоро писанд ва хурмат намекард.

Ӯ бар зидди дини онҳо баҳс мекард. Аммо дар охир ӯ фаҳмид, ки далелхо овардан ӯ сустанд ва мувофиқ намеоянд. Исои Мосеҳ дар ҳақиқат ҳам Худо буд дар тани одамӣ. Ӯ дар донишкадаҳо ва КОЛЛЕҶҲО баромад мекардагӣ шуд, то ки онхое, ки хамчун ӯ бовар намекарданд ба боварӣ дарород.

Дар китоби худ „На танҳо дуредгар“ Ҷош дар бораи шахсе ки ҳаёти ӯро дигаргун сохт — Исои Мосеҳ бештар ҳарф мезанад. Ин китоб дастурест барои он шахсоне, ки ба Худо будани Исои Мосеҳ, эҳё шудани ӯ ва таъсири ӯ ба ҳаёти онҳо шубҳа мекунанд.