Китоби нави азияткашони Фокс

Дар соли 1563 Ҷон Фокс ба ҷовидонӣ гардонидани хотираи азияткашон оғоз намуд ва аз Стефанус, ки барои Масеҳ авваллин шуда ҷон дод, сар карда бо ҳамасрони худ, ки дар замони ҳукмронии Марияи Хунин ҷон додаанд, анҷом дод. Ӯ таҳдидеро, ки дар худ ба боди фаромӯшӣ додани муқаддасон ва бепарвоиро нисбат ба азобҳои онҳо ниҳон медошт, дарк менамуд.

Азиятмандӣ – падида аз гузашта нест; калисои масеҳӣ ҳар рӯз, дар тамоми ҷаҳон ба таҳдидҳо дучор мешавад. Дар солҳои 1900, назар ба ҳамаи садсолаҳои қаблии якҷоя гирифташуда, барои имон муқаддасон бештар фавтидаанд. Агар ба калисо дар бораи нархи ба Масеҳ пайравӣ карданро хотиррасон нанамоем, он мемирад. Ба овози азияткашон гӯш диҳед. Ба мардонагии онҳо, имони онҳо ва муҳаббати онҳо имконият диҳед, ки ба ҳаёти шумо таъсир расонанд.

Дар «Китоби нави азияткашони Фокс» Шумо метавонед ёбед: Ҳикояҳо дар бораи ҳаёти муқаддасон дар асрҳои XX ва XXI; Фоторепортажҳои нав дар бораи ҳаёти калисои таъқибшаванда; Очеркҳои таърихӣ; Нишондиҳандаи иловашудаи номҳо ва маҳалҳо.