Роҳи ман...аз нобоварӣ ба имон

Ҳамроҳ шавед ба Ҷош Макдауэлл, ки аз воқеаи ҷалбкунандаи худ аз роҳи кудакиаш ба муносибати бераҳм дучор шуда, нақл мекунад то одами якрави нобовар ва дар охир ба шахсе, ки пурра эътиқоднок ҳаст ба ҳақиқатии Исо. Писари шаҳрӣ, ки дар синни кудакиаш менушид ва ба зӯрӣ дучор мешуд аз тарафи мардикор, Ҷош ҳисси партофташуда ва танҳоиро аз сар мегузаронд. Дар айёми кӯдакӣ ӯ дари дили худро ба Худо махкам кард. Ҷош нишон медиҳад, чӣ хел мақсади ӯ Масеҳиятро рад кардан ба ҷустуҷӯи ҳақиқат мубаддал меёбад.

Бифаҳмед чӣ хел мухаббати калони Худо якҷоя бо исботи ҳақиқати Масеҳият ба таври доимӣ ҳаёти ин агностики пештараро дигаргун месозад. Аз рӯи андоза на он қадар калон, лекин барои хондан хеле муносиб китоби «Роҳи ман…аз нобоварӣ ба имон» комилан муносиб аст барои он ки онро ба шаҳсони алоҳида ё ба калисоҳо тақсим кунанд.