Ба қафо нигоҳ накун

„Худо моро на барои он офаридааст, ки ҳаёти беарзиш ба сар барем. Мақсади Ӯ чӣ буд? Мо барои он офарида шудем, ки бо Ӯ мушоракат дошта бошем, Ӯро парастиш кунем, дар шодмонӣ ва фаровонии пурра зиндагӣ кунем“.

Вервер масеҳиёнро даъват мекунад, ки худро ба Худо ва ба кори инҷилшиносонӣ бахшиданд. Ӯ ба мо ёрӣ медиҳад, то бифаҳмем, ки муҳаббатро сармашқи кори худ қарор дода, чӣ гуна дар замони душвор мубориза бурдан ва зистан лозим аст.